Nad Europą widoczny jest rozbudowany układ niżowy z centrum nad rejonem Wysp Brytyjskich i Morza Północnego. To właśnie ten niż jest głównym elementem całej sytuacji synoptycznej. Wokół jego centrum izobary układają się koncentrycznie, a ciśnienie spada do około 997 hPa. Układ obejmuje dużą część północno-zachodniej Europy i wpływa na przepływ powietrza od Atlantyku przez Wyspy Brytyjskie, Morze Północne, Niemcy, Danię oraz południową Skandynawię.
Z niżem związany jest system frontów atmosferycznych. Front okluzji zawija się wokół centrum niżu nad Morzem Północnym i Wyspami Brytyjskimi, natomiast od południowej części układu odchodzi front chłodny przebiegający przez zachodnią i południową Europę. Jego linia ciągnie się od rejonu Francji, przez okolice Alp i północnych Włoch, dalej w stronę Bałkanów i Europy Południowo-Wschodniej. To bardzo ważna granica, bo oddziela chłodniejsze powietrze polarno-morskie napływające z zachodu i północnego zachodu od cieplejszej masy powietrza utrzymującej się bardziej na południu i południowym wschodzie kontynentu.
Europa Zachodnia znajduje się po chłodniejszej stronie układu. Nad Wyspami Brytyjskimi, Francją, krajami Beneluksu i zachodnimi Niemcami zalega powietrze polarno-morskie. Wartości temperatur są tam niższe niż nad południem Europy, a zachmurzenie jest rozległe, szczególnie w pobliżu centrum niżu oraz stref frontowych. Układ izobar wskazuje na wyraźniejszy przepływ powietrza wokół niżu, zwłaszcza nad Wyspami Brytyjskimi, Morzem Północnym i północno-zachodnią częścią kontynentu.
Europa Środkowa znajduje się w strefie oddziaływania niżu i frontu chłodnego. Polska leży w chłodniejszej masie powietrza polarno-morskiego, za frontem, który przesunął się dalej na wschód i południowy wschód. Nad krajem widoczny jest słaby ośrodek wyżowy lub lokalne podwyższenie ciśnienia, ale nie jest to rozległy, stabilny wyż. Bardziej przypomina niewielkie uspokojenie pola barycznego wewnątrz chłodniejszej masy powietrza. Temperatury w Polsce są wyraźnie niższe niż na południu Europy, a miejscami wynoszą tylko kilka stopni, zwłaszcza w centrum, na północy i wschodzie kraju.
Nad wschodnią Europą przebiega kolejna wyraźna strefa frontowa. Front rozciąga się od rejonu Finlandii i krajów bałtyckich przez Białoruś, Ukrainę i dalej w kierunku Morza Czarnego. Po jego wschodniej stronie zalega cieplejsze powietrze, natomiast po zachodniej stronie napływa chłodniejsza masa polarno-morska. Widać tam duży kontrast temperatur — chłodniej po stronie Polski, krajów bałtyckich i części Europy Środkowej, cieplej dalej na wschodzie i południowym wschodzie.
Południe Europy pozostaje w bardziej zróżnicowanych warunkach. Nad północnymi Włochami i rejonem Alp widoczny jest płytki niż z ciśnieniem około 1007 hPa, związany ze strefą frontową przebiegającą przez południową część kontynentu. W rejonie Morza Śródziemnego, Bałkanów, Grecji i Turcji utrzymuje się cieplejsza masa powietrza, miejscami z temperaturami wyraźnie wyższymi niż w centrum i na północy Europy. Tam nadal zaznacza się powietrze pochodzenia zwrotnikowego lub polarno-morskiego ciepłego.
Nad Skandynawią sytuacja również jest podzielona. Zachodnia i południowa część regionu znajduje się bliżej niżu znad Morza Północnego, natomiast na północnym wschodzie i w rejonie Finlandii widoczny jest wpływ strefy frontowej oddzielającej różne masy powietrza. Temperatury są tam niskie, miejscami zbliżone do kilku stopni, co dobrze pokazuje obecność chłodniejszego powietrza na północy kontynentu.
Cały układ pokazuje typową sytuację przejściową po przejściu frontu chłodnego przez Europę Środkową. Zachód i centrum kontynentu znalazły się już w chłodniejszym powietrzu polarno-morskim, natomiast cieplejsze powietrze zostało odsunięte na południe i wschód. Polska jest w tej sytuacji po chłodniejszej stronie układu, z mniejszą dynamiką niż bezpośrednio przy centrum niżu, ale nadal pod wpływem cyrkulacji niżowej i masy polarno-morskiej. Największe kontrasty termiczne oraz najbardziej wyraźne strefy frontowe znajdują się nad wschodnią Europą, południową częścią kontynentu oraz w rejonie Wysp Brytyjskich i Morza Północnego.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
