Europa znajduje się w układzie wyraźnie zróżnicowanym pod względem mas powietrza i aktywności frontowej. Najważniejsza strefa frontowa przebiega po zachodniej stronie kontynentu, od Atlantyku przez rejon Irlandii, Wysp Brytyjskich i dalej w kierunku zachodniej Europy. Jest ona związana z niżem znajdującym się nad rejonem Wysp Brytyjskich. Wzdłuż tego frontu występuje większe zachmurzenie, miejscami opady oraz wyraźna granica między chłodniejszym powietrzem znad Atlantyku a cieplejszą masą zalegającą nad środkową i wschodnią Europą.
Nad Europą Środkową i Wschodnią dominuje ciepła masa powietrza kontynentalnego. Obejmuje ona między innymi Niemcy, Polskę, Czechy, Słowację, Węgry, kraje bałtyckie, Białoruś oraz część Ukrainy. W tej części kontynentu wartości temperatury są wysokie jak na początek maja, a pogoda ma bardziej wiosenny, miejscami wręcz ciepły charakter. Obecność tej masy powietrza wynika z układu barycznego, który sprzyja napływowi cieplejszego powietrza z południa i południowego wschodu.
Polska znajduje się w ciepłym sektorze, z dala od głównej strefy frontowej położonej dalej na zachód. Nad krajem nie widać aktywnego frontu atmosferycznego, dlatego pogoda ma spokojniejszy charakter niż nad zachodnią Europą. Jednocześnie izobary są umiarkowanie rozstawione, co oznacza słabszy lub umiarkowany wiatr. Większe zachmurzenie może pojawiać się lokalnie, szczególnie tam, gdzie zalega wilgoć lub gdzie rozwija się zachmurzenie konwekcyjne.
Na zachodzie Europy sytuacja jest bardziej dynamiczna. Niż nad rejonem Wysp Brytyjskich wraz z frontem chłodnym i okluzją wprowadza tam bardziej zmienną pogodę. Występują tam większe obszary zachmurzenia, opady oraz wyraźniejszy przepływ powietrza. Front ten oddziela chłodniejsze powietrze atlantyckie od cieplejszego powietrza zalegającego nad centrum kontynentu. W kolejnych godzinach taka strefa może stopniowo wpływać na pogodę dalej na wschód, jeśli będzie przemieszczać się w stronę Europy Środkowej.
Na północy Europy widoczny jest front chłodny związany z niżem nad północno-wschodnią częścią kontynentu. Obejmuje on północną Skandynawię i rejon Morza Bałtyckiego. Za frontem napływa chłodniejsze powietrze arktyczne lub polarne morskie, dlatego północ Europy pozostaje wyraźnie chłodniejsza. Przed frontem, nad południową Skandynawią i krajami bałtyckimi, utrzymuje się jeszcze cieplejsza masa powietrza.
Na wschodzie Europy obecna jest rozległa strefa zachmurzenia związana z układem frontowym przebiegającym południkowo. Oddziela ona cieplejsze powietrze znajdujące się nad centrum kontynentu od chłodniejszych i bardziej wilgotnych mas zalegających dalej na wschodzie. W tej części Europy możliwe są opady, większe zachmurzenie oraz bardziej zmienna pogoda.
Południe Europy pozostaje pod wpływem cieplejszego powietrza. Nad Morzem Śródziemnym i południową częścią kontynentu zaznaczają się słabsze układy wyżowe, które sprzyjają spokojniejszej pogodzie. Mimo tego lokalnie, zwłaszcza w rejonach górskich i na granicach mas powietrza, mogą rozwijać się chmury konwekcyjne oraz przelotne opady.
Całość układu pokazuje wyraźny podział Europy. Zachód kontynentu jest bardziej wilgotny i dynamiczny przez wpływ niżu oraz frontów atlantyckich. Centrum i wschód pozostają w cieplejszej masie powietrza, z mniejszą aktywnością frontową. Polska znajduje się w korzystnym, ciepłym sektorze, ale bliskość frontu od zachodu oznacza, że sytuacja może stopniowo stawać się bardziej zmienna. W kolejnych etapach największe znaczenie będzie miało tempo przesuwania się frontu z zachodu oraz to, czy dotrze on nad Europę Środkową z większą aktywnością opadową.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
