Sytuacja nad Europą jest wyraźnie zmienna i wieloośrodkowa. Nad kontynentem nie dominuje jeden silny układ baryczny, lecz kilka mniejszych niżów, stref frontowych oraz obszarów podwyższonego ciśnienia. To sprawia, że warunki są mocno zróżnicowane między zachodem, centrum, północą i wschodem Europy.
Najbardziej aktywna część układu znajduje się nad północnym Atlantykiem, Wyspami Brytyjskimi i zachodnią Europą. W tym obszarze widoczne są fronty związane z niżami znad Atlantyku. Chłodniejsze powietrze polarno-morskie napływa od zachodu i północnego zachodu, a kolejne fronty przesuwają się w stronę zachodniej oraz środkowej części kontynentu. Nad Irlandią, Wielką Brytanią, Francją i Beneluksem zaznacza się bardziej wilgotna i chłodniejsza masa powietrza.
Europa Środkowa znajduje się w strefie przejściowej. Przez Niemcy, Czechy, Austrię, Polskę i okolice Alp przebiegają pofalowane odcinki frontów oraz lokalne zaburzenia niżowe. Nie jest to układ stabilny — ciśnienie jest miejscami obniżone, a izobary układają się nieregularnie. Oznacza to zmienny kierunek napływu powietrza i brak wyraźnej dominacji spokojnego wyżu.
Polska leży pomiędzy chłodniejszym powietrzem polarno-morskim od zachodu a cieplejszą masą powietrza zalegającą dalej na wschodzie i południowym wschodzie kontynentu. Zachodnia i częściowo centralna część kraju pozostaje bliżej chłodniejszego sektora, natomiast wschód i południowy wschód są bliżej strefy cieplejszego powietrza oraz frontu rozciągającego się przez Europę Wschodnią. Taki układ sprzyja dużemu zróżnicowaniu temperatur i bardziej zmiennej pogodzie.
Na wschodzie Europy wyraźnie zaznacza się strefa frontowa ciągnąca się od północnego wschodu kontynentu przez kraje bałtyckie, Białoruś, Ukrainę i dalej ku rejonowi Morza Czarnego. Po jej wschodniej stronie utrzymuje się cieplejsza masa powietrza, natomiast po zachodniej stronie zalega chłodniejsze powietrze polarno-morskie. To jedna z głównych granic termicznych w tej sytuacji.
Południe Europy pozostaje cieplejsze, zwłaszcza nad Bałkanami, Grecją, Turcją oraz częściowo nad Półwyspem Iberyjskim. Jednocześnie także tam widoczne są lokalne niże i fronty, więc nie jest to całkowicie spokojny obszar. W rejonie Alp, północnych Włoch i zachodnich Bałkanów zaznacza się większa zmienność związana z obecnością frontu i lokalnych ośrodków niżowych.
Północ Europy pozostaje pod wpływem chłodniejszych mas powietrza i układów frontowych znad Atlantyku oraz Arktyki. Nad Skandynawią widoczne są zarówno obszary niższego ciśnienia, jak i lokalne pola podwyższonego ciśnienia, ale całość nadal wpisuje się w bardziej zmienną cyrkulację.
Podsumowując, Europa znajduje się w układzie przejściowym, z licznymi frontami i słabymi niżami. Polska pozostaje blisko granicy różnych mas powietrza, dlatego sytuacja jest mniej stabilna. Najważniejszy jest podział między chłodniejszym powietrzem polarno-morskim od zachodu i północnego zachodu a cieplejszym powietrzem utrzymującym się nad wschodnią i południowo-wschodnią Europą.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
