Sytuacja nad Europą ma wyraźnie dynamiczny i wieloośrodkowy charakter. Nad północnym Atlantykiem oraz w rejonie Wysp Brytyjskich znajduje się rozległy niż z bardzo dobrze widocznym systemem frontów atmosferycznych. Po zachodniej stronie kontynentu dominuje powietrze polarno-morskie, chłodniejsze i wilgotniejsze, które napływa za frontem chłodnym. Front ten przebiega od północnego Atlantyku przez okolice Irlandii, Wielkiej Brytanii i dalej w stronę zachodniej Europy.
Nad Wyspami Brytyjskimi i Morzem Północnym izobary są gęściej ułożone, co wskazuje na wyraźniejszy gradient ciśnienia i silniejszy przepływ powietrza. W tej części Europy pogoda jest bardziej zmienna, z większym zachmurzeniem i wpływem niżu atlantyckiego. Zachodnia Europa znajduje się w chłodniejszej masie polarno-morskiej, natomiast dalej na południe i wschód utrzymuje się cieplejsze powietrze.
Nad Skandynawią zaznacza się kilka płytkich ośrodków niżowych oraz odcinki frontów zokludowanych. Jeden z niżów znajduje się w rejonie Norwegii, kolejny w pobliżu południowej Skandynawii. Wokół nich występują strefy większego zachmurzenia oraz zmienny przepływ powietrza. Północ Europy pozostaje pod wpływem chłodniejszego i wilgotniejszego powietrza, ale miejscami na wschodzie Skandynawii widać także napływ cieplejszej masy od strony kontynentu.
Europa Środkowa znajduje się pomiędzy aktywną cyrkulacją niżową na zachodzie i północy a cieplejszym powietrzem zalegającym nad wschodnią oraz południowo-wschodnią częścią kontynentu. Polska leży w powietrzu polarno-morskim, ale blisko granicy mas powietrza. Nie dominuje tutaj stabilny wyż, dlatego pogoda ma charakter zmienny. Występują przejaśnienia, ale miejscami pojawiają się też strefy większego zachmurzenia związane z wilgotniejszą masą powietrza i lokalnymi zaburzeniami.
Nad Polską napływ powietrza odbywa się głównie z sektora północnego i północno-zachodniego. To sprzyja utrzymywaniu umiarkowanych temperatur, bez wyraźnego napływu gorącej masy powietrza. Zachodnia i północna część kraju pozostaje bliżej chłodniejszego sektora polarno-morskiego, natomiast południe i południowy wschód są bliżej cieplejszego powietrza zalegającego nad Bałkanami, Ukrainą i rejonem Morza Czarnego.
Na wschodzie Europy przebiega wyraźna strefa frontowa oddzielająca chłodniejsze powietrze od cieplejszej masy kontynentalnej. Po jej zachodniej stronie, obejmującejm.in. część krajów bałtyckich, Białorusi i Ukrainy, zaznacza się chłodniejszy sektor. Dalej na wschód i południowy wschód zalega już znacznie cieplejsze powietrze, co dobrze widać po wyższych wartościach temperatur w rejonie zachodniej Rosji, Ukrainy i Morza Czarnego.
Południe Europy pozostaje cieplejsze. Nad Półwyspem Iberyjskim, Bałkanami, Grecją i Turcją utrzymuje się łagodniejsza, miejscami wyraźnie cieplejsza masa powietrza. Jednocześnie w rejonie Alp, północnych Włoch i Europy Południowo-Środkowej widoczne są lokalne zaburzenia oraz większe zachmurzenie, co wskazuje na mniej stabilne warunki także w tej części kontynentu.
Całość układu pokazuje Europę pod wpływem aktywnej, wieloośrodkowej cyrkulacji. Największa dynamika występuje nad Atlantykiem, Wyspami Brytyjskimi, Skandynawią oraz wzdłuż stref frontowych na wschodzie kontynentu. Polska znajduje się w obszarze przejściowym, w chłodniejszym powietrzu polarno-morskim, z pogodą zmienną, umiarkowanie chłodną i miejscami wilgotną.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
