Europa pozostaje pod wpływem rozbudowanej strefy frontowej, która przebiega od rejonu południowej Francji i północnych Włoch, przez Alpy, Europę Środkową, Polskę, Białoruś i dalej ku północno-wschodniej części kontynentu. To właśnie ten front jest główną osią zmian pogody i oddziela chłodniejsze, wilgotniejsze powietrze po stronie zachodniej od znacznie cieplejszej masy powietrza zalegającej dalej na wschodzie i południowym wschodzie Europy.
Nad zachodnią Europą dominuje chłodniejsze powietrze polarno-morskie. Obejmuje ono Wyspy Brytyjskie, Francję, Beneluks, zachodnie Niemcy oraz częściowo Półwysep Iberyjski. W tej części kontynentu widać więcej zachmurzenia, a miejscami mogą występować opady. Układ baryczny jest tam bardziej związany z wpływem Atlantyku, dlatego pogoda ma charakter zmienny, z przejaśnieniami, ale też okresami większego zachmurzenia.
W centrum Europy sytuacja jest bardziej dynamiczna. W pobliżu frontu występuje pas zachmurzenia ciągnący się od Alp przez Czechy, Austrię, Słowację i Polskę. W tej strefie możliwe są opady, lokalnie także bardziej intensywne, zwłaszcza tam, gdzie cieplejsze i wilgotniejsze powietrze styka się z chłodniejszą masą napływającą od zachodu. Front ma miejscami pofalowany charakter, dlatego pogoda może zmieniać się nierównomiernie i zależeć od dokładnego położenia strefy opadowej.
Polska znajduje się bezpośrednio w rejonie tej granicy mas powietrza. Zachodnia część kraju jest bliżej chłodniejszego powietrza, natomiast wschód i południowy wschód pozostają po cieplejszej stronie układu. Oznacza to duże zróżnicowanie pogody między regionami. W pobliżu frontu możliwe jest większe zachmurzenie, opady oraz lokalne zjawiska konwekcyjne. Tam, gdzie utrzyma się cieplejsza masa powietrza, atmosfera może być bardziej chwiejna, co sprzyja rozwojowi chmur kłębiastych i przelotnych opadów.
Na wschodzie Europy zalega bardzo ciepła masa powietrza kontynentalnego. Obejmuje ona Ukrainę, Białoruś, zachodnią Rosję oraz część Bałkanów. W tej strefie temperatura jest wyraźnie wyższa, a powietrze ma bardziej letni charakter. Jednocześnie bliskość frontu od zachodu sprawia, że na granicy tej ciepłej masy mogą rozwijać się silniejsze strefy zachmurzenia, opady i lokalne burze.
Na północy Europy widoczne są chłodniejsze masy powietrza oraz układy niżowe nad północnym Atlantykiem i rejonem Islandii. Tam pogoda jest bardziej pochmurna, chłodniejsza i wietrzna. Skandynawia znajduje się częściowo w chłodniejszym powietrzu, ale jej południowa część pozostaje bliżej strefy przejściowej, gdzie możliwe są większe różnice temperatury i zmienność zachmurzenia.
Południe Europy pozostaje cieplejsze, szczególnie rejon Bałkanów, Grecji i Turcji. Nad Morzem Śródziemnym występuje cieplejsza masa powietrza, ale w pobliżu Alp, północnych Włoch i zachodnich Bałkanów front oraz wilgoć mogą powodować rozwój chmur i opadów. W górach opady mogą być bardziej uporczywe, ponieważ powietrze jest dodatkowo unoszone na barierach orograficznych.
Cały układ można podsumować jako sytuację z wyraźnym podziałem Europy na chłodniejszy zachód i północ oraz znacznie cieplejszy wschód i południowy wschód. Polska znajduje się na granicy tych dwóch stref, dlatego pogoda ma charakter zmienny i miejscami dynamiczny. Najważniejsze znaczenie ma dokładne położenie frontu tam, gdzie będzie przebiegał najbliżej, należy liczyć się z większym zachmurzeniem, opadami i lokalną konwekcją, natomiast dalej od frontu warunki mogą być spokojniejsze.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
