Rozkład pola barycznego nad Europą wskazuje na wyraźne zróżnicowanie między spokojniejszą częścią zachodnią i północno-zachodnią a bardziej aktywną strefą frontową rozciągającą się przez centrum kontynentu. Nad Wyspami Brytyjskimi utrzymuje się wyż, którego centrum znajduje się w pobliżu Irlandii i Wielkiej Brytanii. Układ ten obejmuje również znaczną część wschodniego Atlantyku i wpływa na wyrównanie pola ciśnienia nad zachodnią Europą. Izobary w tej części obszaru są rozstawione dość szeroko, co świadczy o słabszym gradiencie barycznym i spokojniejszej cyrkulacji niż nad regionami objętymi bezpośrednim oddziaływaniem frontów.Drugim ważnym ośrodkiem wyżowym jest centrum wysokiego ciśnienia położone nad północno-wschodnią częścią Europy, w rejonie Finlandii i obszarów przyległych. Ten wyż wzmacnia stabilniejsze warunki nad północą kontynentu oraz częściowo nad północno-wschodnią Europą, chociaż jego wpływ od południa i południowego zachodu ograniczają układy niżowe i frontowe. Pomiędzy oboma wyżami rozciąga się pas obniżonego ciśnienia oraz zatoka niżowa schodząca z północy ku środkowej Europie.Nad południową Skandynawią i w pobliżu południowej Norwegii zaznacza się płytki niż z ośrodkiem ulokowanym nad rejonem skandynawskim. Z nim związany jest front zokludowany biegnący łukiem przez środkową część Skandynawii ku południu. Okluzja ta stanowi ważny element całego układu, ponieważ łączy północnoeuropejską strefę niżową z bardziej aktywnym obszarem frontowym rozciągającym się dalej nad Europę Środkową. W rejonie Skandynawii i południowej części Morza Norweskiego widoczny jest rozległy pas zachmurzenia frontowego, świadczący o utrzymywaniu się wilgotniejszego powietrza i aktywniejszych procesów atmosferycznych.Najbardziej dynamiczny fragment układu znajduje się nad środkową częścią Europy. W rejonie południowych Niemiec, północnych Alp i obszaru pogranicza niemiecko-czeskiego występuje niż z wyraźnie zaznaczonym centrum. Od tego ośrodka odchodzi front chłodny, który ciągnie się ku południowemu zachodowi przez Francję, dalej nad północną część Półwyspu Iberyjskiego i w kierunku Atlantyku. Przebieg tego frontu wskazuje na wyraźną granicę oddzielającą odmienne masy powietrza nad zachodnią i południowo-zachodnią Europą. Strefa frontowa ma charakter długi, dobrze zorganizowany i stanowi główny element porządkujący warunki pogodowe nad zachodnią połową kontynentu.Od tego samego niżu odchodzi również front ciepły, skierowany ku północnemu wschodowi i wschodowi, przebiegający przez środkową Europę. Front ten zaznacza granicę między masą powietrza polarnego morskiego ciepłego zalegającą nad częścią zachodniej i środkowej Europy a powietrzem bardziej suchym i chłodniejszym zalegającym dalej na północnym wschodzie. W bezpośrednim sąsiedztwie tego frontu widoczne jest większe zachmurzenie oraz bardziej zaburzone pole baryczne, co wskazuje na większą aktywność atmosferyczną w tej strefie.Nad Francją, Beneluksem i częściowo zachodnimi Niemcami dominuje powietrze polarne morskie. Obszar ten pozostaje jeszcze pod wpływem dość wyrównanego pola ciśnienia, choć od południa i południowego zachodu zbliża się aktywny front chłodny. Zachmurzenie ma tam charakter rozległy, ale nie wszędzie jednakowo intensywny. Miejscami pojawiają się przejaśnienia, jednak bliskość strefy frontowej oznacza, że warunki atmosferyczne pozostają przejściowe i podatne na szybkie zmiany.Europa Środkowa, zwłaszcza obszar Niemiec, Czech, Austrii i częściowo Polski, znajduje się w zasięgu niżu oraz związanych z nim frontów. Pole ciśnienia jest tutaj bardziej zaburzone, a izobary układają się wokół ośrodka niżowego w sposób wyraźnie cyklonalny. Taki układ wskazuje na konwergencję i aktywniejszą cyrkulację w środkowej części kontynentu. W tej strefie krzyżują się wpływy różnych mas powietrza, co zwiększa zmienność warunków atmosferycznych. W pobliżu Alp oraz nad północną częścią Włoch dodatkowo zaznacza się wpływ ukształtowania terenu, które może wzmacniać lokalne kontrasty i zaburzenia w przebiegu izobar.Nad południową Europą rozciąga się strefa cieplejszego powietrza zwrotnikowego morskiego i zwrotnikowego, obejmująca przede wszystkim Półwysep Iberyjski, znaczną część zachodniego i środkowego basenu Morza Śródziemnego oraz południowe obszary kontynentu. Obszar ten nie pozostaje jednak całkowicie odizolowany od wpływu układów frontowych, ponieważ front chłodny schodzący z Europy Zachodniej dociera aż nad północną Hiszpanię i południową Francję. W efekcie południowy zachód kontynentu pozostaje w strefie kontrastu między spokojniejszym polem ciśnienia a nasuwającą się aktywną granicą frontową.W rejonie basenu Morza Śródziemnego, zwłaszcza nad Włochami i zachodnią częścią Morza Śródziemnego, izobary są rozstawione szerzej niż nad centrum kontynentu, co oznacza mniejszy gradient ciśnienia. Warunki baryczne są tam spokojniejsze niż nad środkową Europą, ale nadal zaznacza się wpływ niżu z centrum położonym bardziej na północ. Południowa część Półwyspu Apenińskiego i obszary przyległe pozostają w zasięgu cieplejszych mas powietrza, natomiast nad północą Włoch i rejonem alpejskim widoczny jest wyraźniejszy wpływ strefy frontowej.Wschodnia Europa znajduje się pod wpływem bardziej rozległego, słabiej zaburzonego pola barycznego, choć na dalekim wschodzie widoczny jest kolejny układ niżowy związany z frontem położonym poza głównym centrum analizowanego obszaru. Nad Bałkanami, Rumunią, Ukrainą i zachodnią częścią europejskiej Rosji nie występuje tak silnie zaznaczony gradient baryczny jak nad środkową Europą czy północnym Atlantykiem, ale zachmurzenie i przebieg izobar pokazują, że sytuacja nie ma w pełni stabilnego charakteru. Obecność stref przejściowych i sąsiedztwo frontów sprawiają, że warunki pozostają tam zróżnicowane.Cały układ ma charakter wyraźnie południkowy, z osią głównej zatoki niżowej schodzącej z północy ku centrum Europy oraz z aktywnym niżem wtórnym nad środkową częścią kontynentu. Wyże nad Wyspami Brytyjskimi i nad północno-wschodnią Europą ograniczają swobodny ruch układów niżowych, przez co fronty i strefy zachmurzenia są silniej wygięte i skupione nad Europą Środkową. W rezultacie nad zachodem i północnym wschodem panują względnie spokojniejsze warunki baryczne, podczas gdy środkowa część kontynentu stanowi główny obszar ścierania się mas powietrza, rozwoju zachmurzenia oraz największej aktywności frontowej.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
