Bieżąca sytuacja baryczna nad Europą układa się w bardzo charakterystyczny sposób i ma już wyraźny wpływ na pogodę w Polsce. Najważniejszym elementem jest rozległy, dobrze zorganizowany wyż ulokowany nad wschodnim Atlantykiem, którego centrum znajduje się na zachód od Półwyspu Iberyjskiego. Układ ten obejmuje swoim oddziaływaniem znaczną część zachodniej Europy i jednocześnie współtworzy wyraźny kontrast z rozległą strefą obniżonego ciśnienia utrzymującą się nad północną oraz częściowo środkową częścią kontynentu. W praktyce oznacza to, że nad Europą został ustawiony przepływ powietrza sprzyjający spływowi chłodniejszych mas z kierunków północnych i północno zachodnich w stronę Polski.
Nad Skandynawią i rejonem Morza Norweskiego widoczny jest aktywny niż, który wraz z obszarem obniżonego ciśnienia rozciągającym się dalej ku południowi i południowemu wschodowi organizuje cyrkulację nad środkową częścią kontynentu. Polska znajduje się pomiędzy tymi dwoma głównymi układami, czyli wyżem po stronie zachodniej i niżem po stronie północnej, a miejscami także północno wschodniej. To właśnie takie położenie powoduje, że nad naszym krajem zaznacza się adwekcja chłodniejszego powietrza. Nie jest to napływ przypadkowy ani krótkotrwały, lecz wynik szerszej przebudowy pola ciśnienia nad dużą częścią Europy.
W warstwie 850 hPa bardzo dobrze zaznacza się chłodniejsza masa powietrza obejmująca Polskę oraz znaczną część Europy Środkowej. Największy kontrast termiczny przebiega bardziej na zachodzie i północnym zachodzie kontynentu, ale również nad naszym krajem utrzymują się wartości wskazujące na wyraźnie świeższy, chłodniejszy typ masy powietrza. To ważne, ponieważ taki obraz w środkowej troposferze przekłada się później na bardziej umiarkowaną temperaturę przy ziemi, szczególnie tam, gdzie dodatkowo zaznacza się silniejszy ruch powietrza. Innymi słowy, nie mamy tu do czynienia z chwilowym ochłodzeniem przy powierzchni, lecz z sytuacją głębszą, obejmującą całą większą objętość napływającego powietrza.
Jednocześnie nad zachodnią Europą widoczna jest aktywna strefa frontowa i opadowa, związana z bardziej dynamiczną częścią cyrkulacji. Pasma opadów koncentrują się głównie od rejonu Francji przez Niemcy ku północnej części kontynentu. Polska pozostaje na razie po wschodniej stronie tej aktywnej strefy, dlatego większa część kraju nie znajduje się obecnie pod wpływem rozległych, ciągłych opadów. To jednak nie oznacza zupełnego spokoju, ponieważ sama obecność chłodniejszej masy i odpowiedniego przepływu powietrza sprzyja utrzymywaniu dość dynamicznego tła pogodowego, nawet jeśli najaktywniejsze zjawiska koncentrują się jeszcze bardziej na zachód od naszych granic.
Duże znaczenie w tej sytuacji odgrywa również prąd strumieniowy, którego przebieg jest wyraźnie pofalowany. Nad zachodnią i środkową Europą widać dobrze zaznaczoną zatokę chłodu oraz strefy silniejszego przepływu w wyższych warstwach atmosfery. Taki układ sprzyja rozbudowie wyżu nad Atlantykiem i jednocześnie utrzymywaniu spływu chłodniejszego powietrza nad Europą Środkową. Przez ten pofalowany przebieg cyrkulacja nie ma obecnie charakteru prostego transportu z zachodu, lecz przyjmuje bardziej południkowy układ, w którym chłód może sięgać znacznie dalej na południe.
Całość tej sytuacji można więc odczytać jako etap przejściowy, ale już bardzo dobrze zorganizowany. Wyż atlantycki coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność i stabilizuje zachodnią część kontynentu, podczas gdy nad północą i częściowo centrum Europy utrzymuje się bardziej dynamiczna strefa niżowa. Polska znajduje się pomiędzy tymi układami, co sprzyja napływowi chłodniejszego powietrza i bardziej umiarkowanym warunkom termicznym. Najaktywniejsze opady i zjawiska pozostają jeszcze bardziej na zachód, ale sam układ baryczny jasno pokazuje, że nasz kraj pozostaje już pod wpływem zmienionej cyrkulacji, która odcina dopływ cieplejszego powietrza i otwiera drogę dla chłodniejszego napływu z północy.
