Sytuacja nad Europą ma charakter wyraźnie zróżnicowany, z dominacją powietrza polarnego morskiego nad dużą częścią kontynentu oraz obecnością kilku ośrodków barycznych i stref frontowych na obrzeżach analizowanego obszaru. Najspokojniejsze pole ciśnienia zaznacza się nad Wyspami Brytyjskimi, Morzem Północnym oraz częściowo nad zachodnią i środkową Europą, gdzie widoczny jest wyż. Jego obecność powoduje szersze rozstawienie izobar, a więc słabszy gradient ciśnienia i mniej dynamiczne warunki niż w rejonach położonych bliżej aktywnych frontów.
Nad Europą Zachodnią, Centralną i częściowo Południowo-Wschodnią rozciąga się rozległa masa powietrza polarnego morskiego. Obejmuje ona między innymi Francję, Niemcy, kraje Beneluksu, Polskę, Czechy, Austrię, Bałkany oraz znaczną część rejonu alpejskiego. Taka masa powietrza sprzyja umiarkowanie zmiennej pogodzie, z obecnością zachmurzenia, ale bez silnie zaznaczonego, zwartego układu niżowego bezpośrednio nad centrum kontynentu. W tej części Europy pole baryczne jest stosunkowo wyrównane, choć miejscami zaznaczają się słabsze zatoki i lokalne zaburzenia.
Na zachód od Europy, nad Atlantykiem, znajduje się aktywny układ niżowy z rozbudowaną okluzją. Front ten układa się łukiem na zachód od Półwyspu Iberyjskiego i Wysp Brytyjskich, oddzielając powietrze polarne morskie od cieplejszego powietrza zwrotnikowego morskiego nad południowo-zachodnią częścią Europy. W pobliżu tej strefy widoczne jest zwarte zachmurzenie frontowe, które wskazuje na aktywniejsze procesy atmosferyczne nad Atlantykiem i w sąsiedztwie zachodnich krańców kontynentu.
Półwysep Iberyjski znajduje się w strefie przejściowej między wpływem niżu atlantyckiego a cieplejszym powietrzem zwrotnikowym morskim. Nad zachodnią i południową częścią Hiszpanii oraz Portugalii widoczne jest większe zachmurzenie związane z bliskością frontu, natomiast dalej na północ i wschód wpływ tego układu słabnie. Oznacza to, że południowo-zachodnia Europa pozostaje bliżej aktywniejszej cyrkulacji atlantyckiej niż centrum kontynentu.
Nad północną Europą zaznacza się bardziej skomplikowany układ. Nad północnym Atlantykiem i w rejonie Islandii widoczny jest wyż, natomiast dalej na wschód, nad północną Skandynawią i północno-zachodnią Rosją, przebiega aktywny system frontów związany z niżem. Front chłodny i ciepły tworzą tam rozległą strefę zachmurzenia, a przebieg izobar wskazuje na większą dynamikę niż nad zachodnią i środkową Europą. Ten układ oddziela powietrze polarne morskie od chłodniejszego powietrza arktycznego morskiego znajdującego się bardziej na północnym wschodzie.
Wschodnia Europa pozostaje pod wpływem bardziej zróżnicowanego pola barycznego. Na wschód od Polski i dalej nad zachodnią Rosją widać obszar związany z niżami oraz frontami położonymi bliżej północno-wschodniej części kontynentu. W tej strefie izobary są miejscami gęściej ułożone, a zachmurzenie bardziej zwarte. Oznacza to większą aktywność atmosferyczną niż nad centrum Europy, gdzie wpływ wyżu i słabszy gradient ciśnienia ograniczają dynamikę pogody.
Nad południem kontynentu, szczególnie nad środkową częścią Morza Śródziemnego, zaznacza się kolejny ośrodek wyżowy. Jego centrum widoczne jest w rejonie południowych Włoch i centralnego basenu Morza Śródziemnego. Wyż ten stabilizuje warunki nad częścią Italii, Morzem Tyrreńskim, Sycylią oraz obszarami sąsiednimi. W tej części mapy izobary są rozstawione szerzej, co wskazuje na spokojniejsze warunki baryczne.
Bałkany oraz południowo-wschodnia Europa znajdują się między wpływem wyżu śródziemnomorskiego a bardziej aktywnymi frontami położonymi dalej na wschód i północny wschód. Nad tym obszarem występuje powietrze polarne morskie, a pole ciśnienia nie jest silnie zaburzone, choć lokalnie widoczne są większe strefy zachmurzenia. Oznacza to warunki przejściowe, bez dominacji bardzo głębokiego niżu, ale też bez pełnej stabilizacji.
Największa aktywność frontowa koncentruje się na obrzeżach Europy: nad Atlantykiem na zachód od kontynentu, nad północno-wschodnią Europą oraz częściowo nad wschodnią częścią basenu Morza Śródziemnego. Centrum kontynentu pozostaje natomiast w bardziej wyrównanym polu ciśnienia, z przewagą wpływu powietrza polarnego morskiego i słabszym oddziaływaniem frontów. Taki układ powoduje, że Europa Zachodnia i Środkowa mają spokojniejszy charakter baryczny, podczas gdy bardziej dynamiczna pogoda związana z frontami występuje głównie na zachodzie, północnym wschodzie i południowo-wschodnich obrzeżach kontynentu.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
